هیچ ملتی،جنگ را انتخاب نمیکند؛ زیرا جنگ،زخم انسانیت است.اما ملتهای بزرگ، در روزهای سخت،بزرگی خویش را آشکار میکنند.
این روزها،شما در جنوب
در بلندترین نقطه عزت ایران ایستادهاید.
دشمن،خانهها،بنادر، پالایشگاهها و سرمایههای این سرزمین را نشانه گرفت؛ اما با حقیقتی روبهرو شد که هیچ آتشی توان سوزاندنش را ندارد؛
بزرگترین سرمایه ایران،مردمانی هستند که در سختترین روزها، وطن را تنها نمیگذارند.
امروز،هیچ ایرانی خود را دور از جنوب نمیبیند.
هر خانهای که در جنوب نگران است،دل میلیونها ایرانی را همراه دارد؛
هر زخمی که بر پیکر جنوب مینشیند،بر جان ایران مینشیند.
جنوب، امروز نام یک اقلیم نیست؛ نام لحظهای است که یک ملت، یکصدا ایستاده است.
درود بر شما؛
که زیر آسمان آتش، سقف امید را فرو نریختید؛
که در غبار انفجار، افق فردای ایران را گم نکردید؛
که با نجابت، استقامت و همدلی، معنای ایران را دوباره به تصویر کشیدید؛
و به همه ما آموختید که وطن، پیش از آنکه خاک باشد،عهدی است که مردمانش با یکدیگر میبندند.
جنوب تنها نیست؛
قلب ایران، این روزها در جنوب میتپد.
فرجالله معماری
نظرات کاربران
نظری برای این پست ثبت نشده است.